ΙΕΡΑΡΧΗΣΗ

      Όταν κάποιος αισθάνεται άρρωστος επιλέγει να πάει σε κάποιον ειδικό για να βρει από τι πάσχει. Γι’ αυτό θα επιλέξει να πάει σε γιατρό. Αυτός είναι ο καταλληλότερος για να του πει τι ακριβώς θα πρέπει να κάνει. Επίσης, ο γιατρός αφού τον εξετάσει ενδέχεται να του συστήσει να κάνει μια σειρά εξετάσεων για να διαγνώσει την πάθηση του ασθενεί ούτως ώστε να του δώσει την κατάλληλη θεραπεία αφού πρώτα λάβει υπ’ όψιν του το ιστορικό του ασθενή. Η θεραπεία περιλαμβάνει συνήθως κάποια φάρμακα. Τα φάρμακα αυτά ο ασθενής θα τα πάρει από κάποιο φαρμακείο. Σε καμία περίπτωση ο ασθενής δεν πάει να πάρει φάρμακα χωρίς την συμβουλή και σύσταση του γιατρού αφού δεν γνωρίζει τις παρενέργειες αυτών, την δοσολογία τους και την καταλληλότητα για την περίπτωσή της ασθενείας του. Σε κάποια μάλιστα φάρμακα υπάρχει υποχρέωση προσκόμισης συνταγής γιατρού.

      Στην περίπτωση αυτή εάν συμφωνείτε κι εσείς η σωστή ιεράρχηση είναι: 

Γιατρός – Φάρμακο – Φαρμακείο.

     Στην περίπτωση που κάποιος επιθυμεί να ασφαλιστεί τι κάνει; Θα πάει να ασφαλιστεί μόνος του απευθείας σε ασφαλιστική εταιρεία; Θα ασφαλιστεί σε αυτό που θα του δώσει ως ασφαλιστήριο η εταιρεία που αποτάθηκε; Καλύπτει όμως τις ανάγκες του το ασφαλιστήριο αυτό; Ή θα πάει σε κάποιον ειδικό, που αυτός είναι ο ασφαλιστικός διαμεσολαβητής (Γιατρός) όπου κατόπιν συνέντευξης (εξέταση γιατρού) θα διαπιστώσει τις ανάγκες που θα χρηστεί να ασφαλιστεί (Φάρμακο); Ποία ασφαλιστική εταιρεία (Φαρμακείο) μπορεί να καλύψει τις ανάγκες αυτές είναι επίσης  μια δύσκολη μάλλον επιλογή αφού στην περίπτωση αυτή υπάρχει μακράς διάρκειας σχέση πελάτη και ασφαλιστικής. Εάν επιθυμεί ο πελάτης μπορεί να αφήσει την επιλογή στον διαμεσολαβητή αφού μάλλον είναι ο καταλληλότερος μιας και γνωρίζει την αγορά και τους όρους των ασφαλιστηρίων.

    Στην περίπτωση αυτή έχει μεγάλη σημασία η ιδιότητα του διαμεσολαβητή, δηλαδή εάν είναι Ασφαλιστικός Σύμβουλος, Πράκτορας ή Μεσίτης Ασφαλίσεων. Από τις ιδιότητες αυτές ο Μεσίτης ασφαλίσεων είναι αυτός που βάσει και του νόμου εκπροσωπεί τον πελάτη κατόπιν εντολής αυτού, ενώ στην περίπτωση του Πράκτορα αυτός είναι εκπρόσωπος της ασφαλιστικής εταιρείας και στην περίπτωση του Ασφαλιστικού Συμβούλου είναι το πρόσωπου που απλά μεσολαβεί να φέρει σε επαφή τον πελάτη με την ασφαλιστική εταιρεία. Και οι τρείς διαμεσολαβητές θα ερευνήσουν τις ανάγκες του πελάτη. 

     Εσείς καλείστε να αποφασίσετε ποιος είναι ο καταλληλότερος να συνεριστείτε.

ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ

Σύμφωνα με το νόμο 4092/12 που αλλάζει τον τρόπο αποζημίωσης από το επικουρικό κεφάλαιο στα ανασφάλιστα οχήματα και  στα οχήματα των ασφαλιστικών που ανεστάλη η λειτουργία τους, οι ιδιοκτήτες και κάτοχοι  των οχημάτων θα πρέπει να είναι πολύ προσεκτικοί με την επιλογή της ασφαλιστικής τους εταιρείας, όπως και θα πρέπει να το σκεφτούν πολύ όσοι δεν ασφαλίζουν το όχημά τους.  Οι αποζημιώσεις από το επικουρικό βάσει του νόμου αυτού είναι από 70%-90%  με ανώτατο όριο €100.000 στις υλικές ζημιές /σωματικές βλάβες όπως επίσης μέχρι €6000 στην ψυχική οδύνη. Με λίγα λόγια οι ανασφάλιστοι και όσων οι εταιρείες έκλεισαν θα βρεθούν να βάζουν βαθιά το χέρι στη τσέπη για να μην πω θα κλείσουν σπίτια. Εάν λάβουμε υπ’ όψιν το ελάχιστο απαιτητό κεφάλαιο ασφάλισης στην Ελλάδα που είναι το €1εκ. ανά συμβάν για υλικές ζημιές και €1εκ. ανά παθόντα για σωματικές βλάβες αντιλαμβάνεται κάποιος ότι, η ασφάλιση δεν χρειάζεται να είναι υποχρεωτική αλλά επιθυμητή. Ιδιαίτερα δε σε θανατηφόρο τροχαίο ατύχημα τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα. Σύμφωνα με τα δεδομένα της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας του έτους 2011 σε 13.631 τροχαία ατυχήματα είχαμε 1.091 θανάτους, 1.675 σοβαρά τραυματισμένους και 15.129 ελαφρά τραυματισμένους. Σύμφωνα με την ίδια υπηρεσία ο μέσος όρος τραυματισμένων από τροχαία ατυχήματα είναι 170.000 άτομα το έτος, όπου αυτός ο αριθμός κατατάσσει την Ελλάδα στην 1^η θέση στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

 
Εσείς ψάχνεται για φτηνή ασφαλιστική εταιρεία ή για φερέγγυα ασφαλιστική εταιρεία;